خنده هاشمی از حرفهای شجونی!

همانطور که می‌دانید آقای شجونی به اظهارنظرهای عجیب و غریب و جنجالی‌اش معروف است و بیشتر به جهت ساختار کلام و تندروی‌هایش مورد توجه خوانندگان قرار می‌گیرد.
او با هرکسی که رابطه‌اش دوستانه نباشد، برای شکستن حرمت و اعتبارش از تعابیر نامتعارف و ناموزون استفاده می‌کند و از آنجا که ـ به هر دلیل ـ رابطه‌اش با آقای هاشمی تیره بوده و ارتباط دوستانه ندارد، حرف‌هایش در مورد ایشان همیشه با چاشنی حرمت شکنی همراه است؛ تعابیر زیر تنها نمونه‌هایی از اظهارات ایشان است:
* «... فکر می‌کنی هاشمی مهمه؟! هاشمی به انقلاب خیانت کرد...!»
* «…آقای هاشمی پسر و دخترش را تحویل قانون دهد، والا کسی توقع ندارد هاشمی به نماز جمعه یا نماز شنبه! برگردد…»
* «... حضور هاشمی در عرصه‌های سیاسی جز گناه برای او و خرسندی برای دشمنان انقلاب اسلامی چیز دیگری ندارد....»
و اخیراً در مصاحبه با نسیم گفته است:
* «همسر هاشمی باید محاکمه شود...!»
روشن است که سخن گفتن، با این بی‌پروایی و جسارت، نه در شأن یک فرد حوزوی است و نه در نظر مردم قابل قبول و پذیرفتنی. به یقین بهره بردن از چنین ادبیاتی، تنها به مذاق افراطیون و بیمار دلان خوشایند و سازگار است!
گرچه آقای شجونی و تمام کسانی که چون او می‌اندیشند و ادبیاتی مانند او دارند، در بیشتر مصاحبه‌ها و صحبت‌هایشان نیش و کنایه‌ای به آقای هاشمی می‌زنند و در مورد او، از واژه‌های اهانت آمیز استفاده می‌کنند، اما هاشمی هرگز اظهارات ایشان را جدی نمی‌گیرد و تا کنون هیچگاه به اهانت‌هایشان واکنش نشان نداده، بلکه حتی گاهی نقل مطالب آنان، برایش وسیله تفریح و خنده است!
برای تأیید گفته‌هایم، به نمونه‌ای از برخورد آقای هاشمی با این موضوع که خود شاهد بوده‌ام اشاره می‌کنم:
در آذر ماه سال ۹۱ وقتی تعدادی از فضلا و پژوهشگران حوزه علمیه قم دیداری با آیت الله هاشمی رفسنجانی داشتند و بنده نیز توفیق همراهی ایشان را یافتم، بزرگواری که افراد گروه را به حضور ایشان معرفی می‌کرد، در مورد بنده اظهار داشت: «... گاهی مطالب و مقالاتی در ردّ تندروی و افراط و در تأیید میانه روی و اعتدال می‌نویسد.» جناب آقای هاشمی رو به من کرده، پرسیدند: موضوع آخرین نوشته‌هایت چه بوده؟ در پاسخ ایشان مواردی را نام بردم و از جمله گفتم که مطلبی نیز در پاسخ حرفهای تند و نیشدار آقای شجونی در مورد جنابعالی نوشته‌ام، اینجا بود که آقای هاشمی با لبخند و کمی تعجب پرسیدند: «مگر حرفهای آقای شجونی نیاز به پاسخ هم دارد؟!» حالت و سبک گفتنش همه را به خنده واداشت و خود نیز با خنده از کنار موضوع گذشت.
امام صادق (ع) به نقل از پیامبر (ص) فرمودند: «مَنْ أَذَاعَ فَاحِشَةً کَانَ کَمُبْتَـدِئِـهَا وَ مَنْ عَـیَّرَ مُؤْمِناً بِشَـیْ‏ءٍ لَمْ یَمُتْ حَتَّى یَرْکَـبَهُ». (کافی، ج۲، ص۳۵۶)
 «آنکه عمل ناشایست کسى را ظاهر و شایع کند؛ مانند آن است که خود آن عمل را به جا آورده باشد، و آنکه مؤمنى را به عیبى (یا گناهى) سرزنش کند، نمیرد تا خود گرفتار آن گناه شود!»
گفتنی است این قاعده در مورد کسی است که عمل ناشایستی را مرتکب شده و دارای آن عیب و گناه باشد، اما در مورد آن‌ که از آن گناه و خطا بریء و پاک باشد، و به هدف تخریب و حذف کردنش از صحنه، بناحق اتهام یا اتهاماتی را به وی نسبت دهند و میان جمعیت میلیونی شایع کنند، بسیار بالا‌تر و سنگین‌تر است!

/ 0 نظر / 11 بازدید